To be a medium or not to be a medium

Na vele jaren regelmatig "dingen" te zien, te horen of te voelen waar ik nooit een rationele verklaring voor kon vinden en steeds meer vragen kreeg die begonnen met "wat doe zie of voel ik nou precies" wilde ik meer weten en ontdekken maar ja... hoe? Ooit was mij verteld door een hoog sensitieve persoon dat ik meer kon waarnemen en voelen dan ik zelf wist/besefte  maar ook dat ik dit niet via boekenwijsheid moest gaan ontwikkelen maar de natuur of in dit geval eerder de spirituele wereld zijn gang moest laten gaan.
En dat deed ik ook gedurende al die jaren. Het gebeurde of er gebeurde niks.
Soms kon ik iemand van hoofdpijn af helpen, een boodschap doorgeven van een overleden persoon (ik wist nooit wie het was maar kon de persoon tot in detail beschrijven) of eenvoudig een handvat aanreiken waardoor men weer verder kon of juist even moest stoppen.
Tot ik vorig jaar (2015) een uitnodiging kreeg van een vriendin of ik ook bij een medium consult aanwezig wilde zijn? Ik voelde meteen dat dit goed zat en zei dus zonder aarzeling ja.
Ik besloot een vriendinnetje mee te vragen waarvan ik wist dat zij geïnteresseerd was.
Zo gezegd zo gedaan
Tijdens deze bewuste avond kwamen voor het eerst sinds hun overlijden mijn beide ouders "binnen".
Eerst pa, zoals altijd en even later ook ma.
Het medium wist beiden zo precies te omschrijven dat de mensen die mijn ouders ook hebben gekend alleen maar instemmend konden knikken en vol verbazing luisterden.
Wat was het mooi, ontroerend verrassend en wat kreeg ik veel bevestiging en antwoorden.
Niet veel later ontdekte ik de website van het bewuste medium en las dat er een cursus/training mediumschap voor beginners werd gegeven. Ik heb mij snel opgegeven en in januari van dit jaar (2016) gedurende 10 dagdelen mocht ik ontdekken wat ik kan, waar mijn kracht en kwetsbaarheid zit. Ik heb gewerkt met foto's, voorwerpen, geblinddoekt, met kleuren en technieken aangereikt gekregen. Mijn zelfvertrouwen wat betreft deze bijzondere wereld is enorm gegroeid.
Maar ook de vraag....Wat wil ik er eigenlijk mee..en wat niet?
Tijdens de training was ik enorm gretig en soms erg ongeduldig, ik wilde meer, steeds meer. Maar alles heeft tijd nodig. En dan leer je meer en nog meer....oke, en dan?
Na de afsluiting van deze training heb ik dus bewust een periode afstand genomen. Vrijwel alle spirituele ramen en deuren gesloten. Slechts 3 personen liet ik toe op spiritueel niveau en daar heb ik veel voor mogen doen en zeker ook veel door geleerd.
Ik weet nu zeker dat ik wat betreft trainingen niet meer verder wil. Ik heb een uitstekende basis meegekregen en alles wat ik verder nog mag leren zal komen op dezelfde natuurlijke weg als voorheen. Ik weet nu wat ermee te doen.
Mijn ouders en mijn grootvader zijn altijd bij mij, zij helpen mij als ik dat vraag.
Ik heb geleerd te vertrouwen op de beelden, de woorden en de personen die ik door krijg zelfs al zeggen ze de persoon om wie het gaat in eerste instantie niets. De antwoorden en de invulling komen over het algemeen vrij snel.
Mijn intuïtie en mijn raam naar de spirituele wereld kan ik openen als ik daar zelf voor kies..
Ik ben zeker niet van plan mijn "gave" commercieel in te zetten want het is een bijzonder stukje "gereedschap" wat mij in staat stelt van tijd tot tijd iemand te mogen helpen en dat wil ik zuiver puur en integer houden.